7 de junio de 2020

REMANERÁ L'AMOR

Boiras, mon, azuls
Foto: Chuan Chusé Bielsa

REMANERÁ L'AMOR

Que en yo vivan
as tuyas pensadas e parolas.

Que cuan vienga
una luz
seigas perén tu.

Que cuan a bisa
amorosee
seiga que me tocas.

A la fin, tu yes
tot lo que enamora.

Que seiga la tuya casa
a mía unica casa;
no en buscaré una atra,

que seigan tuyos os chardins
d'o mío conuerto,
tuyos os aromas,

os camins, os orizons,
os mundos
sin feredá.

Que os míos deseyos
seigan as tuyas
luminarias e parolas,
que a yo solo vienga
lo que digas,
lo que güelles,

que veiga zielos
e estrelas que tu creyes,
universos que tu inventes.

Se nax un día
e tot desaparex;
remane a tuya vida.

En güellar-me
creyarás tot lo que aimo.

En fablar-me
farás de yo poesía.

Cuan me güelles e me fables,
naxeré.

E yo
no faré una atra cosa
sino aimar-te,
tot alpartaré
ta veyer os tuyos güellos,

se'n irá o tiempo
que malfurrié dillá de tu,
se'n irán mundos como fumo
por disiertos.

Remanerá ixe amor
que sembré como un nino
sin saper que t'aimaba.

Remanerá l'amor.

Treito d'ixo
tot ye no-cosa e res.

© Chuan Chusé Bielsa

4 de junio de 2020

LUMINARIA, MÁS LUMINARIA

Albandonatas oliveras a la tardada
Foto: Chuan Chusé Bielsa

LUMINARIA, MÁS LUMINARIA

Luminaria,
más luminaria,
ta ubrir a esistenzia,
ta que os güellos
veigan o misterio.

Luminaria,
más luminaria,
ta no ser ya ziegos,
ta no sufrir más,
ta ser inozenzia,
poetas.

Luminaria,
más luminaria,
e que l'amor seiga
puerta batalera
ubierta enta o goyo,
divina mirada.

Luminaria,
más luminaria,
que angunias se'n vaigan,
que glarimas mueran,
se trenquen cadenas,
que remana
a libertá.

Luminaria,
más luminaria,
porque no queremos más deseyos
naxitos en a vanidá,
chugaremos
como ninos en as falsas,
contemplando con os güellos
d'o corazón.

Luminaria,
más luminaria,
rematará ista nuei tan larga,
s'ubrirá, de sopetón,
un alba,
brilará adentro
un sol que aima.

Luminaria,
más luminaria,
que a eternidá seiga pronunziata,
parolas sin tiempo
creyarán cuerpos e almas.

Luminaria,
más luminaria,
porque ye arribato lo día
e istos sulcos d'os disiertos
ya no pueden asperar.

Naxerá
una orazión,

bi abrá calma
en o silenzio,

plevida de luz.

© Chuan Chusé Bielsa

VIVIR PERÉN

Viero entalto
Foto: Chuan Chusé Bielsa

VIVIR PERÉN

Me'n iré con tu

do a tuya luz me'n leve,
do a musica tuya suene
en mundos do lo deseyo mío
s'achunte con o tuyo,

do a nieu
seiga de nineza e tienga la terneza
d'os tuyos didos,

do l'amor pleve
con gotetas que a sete
amortan,
porque son altos besos,

me'n iré con tu
do seiga tuyo e asinas
seiga yo zanzero,
oblidato de tot ixo que no esiste
e naxendo a cada inte
en as altarias,

do implas os míos güellos
d'ixe zielo,
do a vida naxca
en a voz tuya,

do tot seiga un miraglo,
en dizir amor yo seiga aimato
e seiga paxaro iluminato,

luz volando
que torna enta alto niedo,

me'n iré con tu
porque soi canso
de camins esboldregatos,
porque o ego ye zenisa ya
en ixa barza ardién
que nunca no se crema,
porque, con tu, naxer
ye beber o tuyo cáliz e ya lo bebié tot,

con tu me'n iré
do te cuaque en o día u en a nuei,
seré una estrela en as mans tuyas
que dillá d'os mundos brila
e esiste ta güellar-te,

porque en tu tot seré
abendo perdito lo que estié,

aimar-te
ye
vivir perén.

© Chuan Chusé Bielsa

SEGUNDO NAXIMIENTO

Camín e luminarias
Foto: Chuan Chusé Bielsa

SEGUNDO NAXIMIENTO

Arribará un día
de completa soledá,
u tal vegada ya plegó.

Allora
dó estarán os paisaches
que aimemos como uns enamoratos,
dó los poquez sers que nos quison
estarán.

Alavez, ixe día,
dó nusatros estaremos.

Abremos desaparexito.

No, no esistiemos nunca,
esistió a luminaria abitando-nos,
esistió l'amor que somos
e que forma o gran amor,
esistió o güellar lo que esistiba,
sentir lo que brollaba d'o silenzio.

Digo adiós a ixe
que creyeba ser yo,
me cansé de cayer en os abismos,
de seguir os camins muertos.

Millor asinas,
seyendo airera que viene e marcha,
pero que perén torna
porque somos esprito,
millor ser luz innominata,
ubrir os güellos enta adentro,
millor ser alba
porque nos cansemos de ser nuei,
e que güe seiga un día
ta empezipiar de nuevo,
espullatos e renaxitos,
ya nunca en soledá.

© Chuan Chusé Bielsa

2 de junio de 2020

VEIGO LO TUYO NOMBRE

Dos aus
Foto: Chuan Chusé Bielsa

VEIGO LO TUYO NOMBRE

Aimo lo tuyo Nombre,
suenio con o tuyo Nombre,
oro a o tuyo Nombre.

En as olas, veigo
venir o tuyo Nombre,
estrel en l'augua,
frescor de l'alba.

Cuan duermo,
veigo lo tuyo Nombre,
letras d'oro, luminarias
que son d'un atro universo.

E despierto.

He asperato una vida
en o disierto
ta sentir o tuyo Nombre,
ta pronunziar iste silenzio
que imple l'alma
d'a más calma musica.

T'aimo.

En tenebrosas nueis
he pasato lo tiempo,
soniando con o son
que agora siento,
soniando con l'oro
que agora veigo.

Pensé tantas vegadas
que talmén no venirbas,
que talmén
me tresbatirba
como nau en mar lexana...

Pero no, una mirada
ha trobato a tuya luz,
a mía fe trobó a la fin
a tuya placha.

Agora
somos una sola luminaria,
somos un sol que perén vive,
agora,
como un nino retrobato,
soi feliz en casa iluminata,
canto e corro e vuelo enamorato,
trobé o tresoro que buscaba.

Veigo lo tuyo Nombre,
Amor,
e a Dios doi grazias.

© Chuan Chusé Bielsa

GÜELLOS CON LUZ

Paisaches d'inozenzia
Foto: Chuan Chusé Bielsa

GÜELLOS CON LUZ

Rico yes
porque a Dios tiens
dentro de tu.

E qué pobracho
cuan a no-cosa
te fa marchar tan luen.

Si a Dios aguaitas
t'emplirás de luminarias, será Él
o sol d'os paisaches de l'alma.

Qué bofa
polideza tien lo vano,
tot parex brilar en un segundo,
dimpués, con una puncha,
o tiempo plega e marcha
e chira,
dexando-nos popiellos
en un inte; tot no yera
que un sospiro.

Como cuan yéranos ninos
chugando con bochigas.

No, no brila la mentira,
ni canta, ni ye aimando
lo que se troba defuera
d'un amor iluminato.

Ta res
marchés tan luen,
o infierno conoxiés
dexando lo que ye pleno de ser
e no nos albandona.

Imple-nos d'amor,
Siñor,
d'ixe tuyo que nunca
no s'amorta,
o nuestro treballo en ista vida
ye güellar con as ninetas tuyas
e veyer lo que tu alumbras.

Ta qué escribir poemas
ziegos e perditos,
con esfuerzo,
si ya la luz
entre nusatros vive,
si tot verso, en escribir-se,
s'escribe
ta contemplar ista casa d'infinito.

© Chuan Chusé Bielsa